Psie Pole

Psie Pole

Psie Pole

Psie Pole jest jedyną dziel­nicą miej­ską w Pol­sce, która od wie­ków znana jest w całym kraju, a sławą ustę­puje jedy­nie Grun­wal­dowi.

Histo­ria naszej dzielnicy

Cho­ciaż ponad 500 lat znaj­do­wało się poza pol­skimi gra­ni­cami, w niczym nie zaszko­dziło to jej reno­mie. Nie od razu jed­nak stała się znana.Już od V tysiąc­le­cia p.n.e. żyli tu ludzie, choć śre­dnio­wieczna osada ist­niała dopiero od VI w. Zbu­do­wano ją na dro­dze han­dlo­wej łączą­cej połu­dnie Europy z wybrze­żem Bałtyku.

Od końca X wieku Psie Pole stało się czę­ścią Pol­ski. Nie­ty­pową nazwę zawdzię­cza bisku­powi kra­kow­skiemu, Win­cen­temu Kadłub­kowi, który w swo­jej kro­nice w ten spo­sób okre­ślił pobo­jo­wi­sko, pozo­stałe po zwy­cię­skiej bitwie oddzia­łów Bole­sława Krzy­wo­ustego z woj­skami cesa­rza Nie­miec – Hen­ryka V.

Bitwa według Kadłubka

Bitwa, zda­niem Kadłubka, odbyła się w 1109 r. Pisał on: „Na dowód tego ist­nieje jesz­cze nazwa miej­sca, bowiem zbie­gła się tam nie­zmierna sfora psów, które poże­ra­jąc tyle tru­pów zapa­dły w jakąś sza­leń­czą dzi­kość, tak że nikt nie śmiał tam­tędy przejść, i dla­tego owo miej­sce nazywa się Psim Polem”. Stało się to dzie­więć­set lat temu…

Od czasu powsta­nia kro­niki – początku XIII w.- nazwa Psie Pole poja­wia się rów­nież w innych doku­men­tach. Zgod­nie z nimi, w 1206 r., osada stała się czę­ścią dóbr nale­żą­cych do klasz­toru św. Win­cen­tego we Wrocławiu.

Loko­wana została w 1252 r., póź­niej nale­żała do księ­stwa gło­gow­skiego i ole­śnic­kiego. W 1335 r. prze­szła pod pano­wa­nie cze­skie i na początku XV w. otrzy­mała prawa miej­skie. Spło­nęła doszczęt­nie w cza­sie wojen husyc­kich toczo­nych na Ślą­sku w latach 1431 – 1432.

Mia­sto w rękach Habsburgów

Następne wieki odci­snęły się swoim pięt­nem na dzie­jach Psiego Pola. W 1526 r. mia­sto zna­la­zło się w gra­ni­cach pań­stwa Habs­bur­gów. W 1740 r. kolej­nym zwierzch­ni­kiem Dol­nego Ślą­ska stały się Prusy, a nowe wła­dze pró­bo­wały zmie­nić nie­wy­godną dla sie­bie nazwę na Frie­drich­stadt. Bezskutecznie!Na Psim Polu sta­cjo­no­wały nawet woj­ska cesa­rza Napo­le­ona I w 1806 r., dowo­dzone przez jego brata – Hie­ro­nima, który miał tu swoją kwa­terę. Po zjed­no­cze­niu Nie­miec w 1871 r. sta­no­wiło ono część Cesar­stwa Niemieckiego.

Mia­sto potra­fiło sko­rzy­stać z bli­sko­ści trze­ciej po Ber­li­nie i Kró­lewcu sto­licy Nie­miec — roz­wi­jała się sieć tele­fo­niczna, wodo­cią­gowa, kole­jowa oraz gazowa. Funk­cjo­no­wała nawet miej­ska łaź­nia. Po I woj­nie świa­to­wej, w cza­sach Repu­bliki Weimar­skiej, w 1928 r. Psie Pole przy­łą­czono do Wro­cła­wia jako jego kolejną część.

Bre­slau i Psie Pole(Hundsfeld) okre­sie III Rzeszy

W okre­sie III Rze­szy dziel­nica była tere­nem inwe­sty­cji prze­my­sło­wych. Powstały tutaj m.in. zakłady Bor­siga, obecny PZL Hydral.W 1945 r. Psie Pole wraz z Wro­cła­wiem i Dol­nym Ślą­skiem powró­ciło do Pol­ski. W latach 60 i 70 roz­bu­do­wy­wano zakłady prze­my­słowe Polar, PZL Hydral, Aspa, Wro­za­met. Część z nich ule­gła prze­kształ­ce­niu i funk­cjo­nuje do dzisiaj.

W ostat­nich latach powstały nowe osie­dla miesz­ka­niowe. Po prze­kształ­ce­niach ustro­jo­wych funk­cjo­nują rady osie­dlowe. Miesz­kańcy czyn­nie włą­czają się w odtwo­rze­nie daw­nej świet­no­ści Psiego Pola oraz jego roz­wój, świa­domi jego prze­szło­ści i w poczu­ciu odpo­wie­dzial­no­ści za jego rozkwit.

To już nie jest histo­ria. To teraź­niej­szość i przy­szłość, na któ­rej rzecz wszy­scy możemy dzia­łać wspól­nie. Dzia­łajmy więc!

Witold Wenzel

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>